|
|
zie/hoor ook uilengeluiden BRAAKBALLENONDERZOEK
De Velduulkes zouden geen echte Uulkes zijn als ze niet alles wilden weten over uilen. Daarom werd op verzoek van verschillende kinderen op de bijeenkomst van maart een pluismiddag gehouden en daardoor meegewerkt aan echt natuuronderzoek. Eerst vertelde de Opperuul vanalles over braakballen en het doel van dit onderzoek: Uilen schrokken hun prooidieren zoals muizen met huid en haar in één keer naar binnen. De haren en botjes verteren niet in de maag en worden naderhand in de vorm van een samengeperst balletje uitgespuugd. Elke uilensoort maakt een andere braakbal en aan de inhoud, de grootte, de vorm en de kleur kun je zelfs zien van welke uil deze afkomstig is. Omdat alle soorten muizen uit andere botjes bestaan, kon je door het uitpluizen van de braakballen precies nagaan welke muis door de uil was opgegeten.
Op die manier kun je aan de weet komen welke soorten muizen er in een bepaald natuurgebied voorkomen en hoefde de professor die dit onderzoek deed die arme muizen niet meer in kooitjes te vangen om ze te bestuderen. Omdat hij te weinig tijd had en z’n kelder vol lag met duizenden braakballen gingen wij hem daarbij helpen. Nadat we de meest voorkomende uilen hadden bekeken – deze opgezette dieren zijn hiervoor niet dood gemaakt maar gevonden nadat ze tegen een auto waren gebotst – bekeken we nog de speciale nestkasten voor steenuiltjes die in het eigen adoptiegebied van de Velduulkes waren opgehangen. Na het uitdelen van de benodigde materialen kregen alle kinderen een braakbal om uit te pluizen en gingen ze met loep, pincet, kwastje en prikker aan de slag.
Op de prachtige pluismat met afbeeldingen van uilen stond ook het skelet van een muis, zodat ze precies konden zien welk botje ze hadden gevonden en waar dat thuis hoorde in het binnenste van een muis. Aan de hand van het schedeltje en de tandjes konden ze opzoeken van welke muis deze afkomstig waren.
In het begin trokken sommige kinderen nog de neus op, maar nadat er interessante dingen werden ontdekt steeg het enthousiasme al snel en kwamen steeds meer kinderen vragen om meer braakballen te onderzoeken. De middag was dan ook weer veel te snel voorbij en werd afgesloten met een glaasje fris. Namens de professor dank aan alle Velduulkes voor hun medewerking aan dit belangrijke natuuronderzoek.
Opperuul Ger
|
|
