|
In de tijd dat er nog geen
prikkeldraad bestond werden erfafscheidingen gemaakt met natuurlijke
materialen.
Vorig jaar hebben de Velduulkes in
hun adoptiegebied bij de Winselerhof zelf een echte ouderwetse vlechtheg
gemaakt van het snoeimateriaal van de wilgen rondom de poel.
Het was zoveel werk en er waren
zoveel takken gesnoeid dat de heg toen niet helemaal kon worden afgemaakt.
Besloten werd om op de bijeenkomst
van april het werk af te ronden.
Bart Frösch werkte zelf hard mee
en had na afloop nog energie over om dit verslag te schrijven.
April 2006 De Velduulkes maken een vlechtheg.
Toen iedereen er was vertelde Ger dat we een
vlechtheg gingen maken.
De kar stond al klaar. Maar eerst moesten we
werkhandschoenen uitzoeken want veiligheid stond voorop zei Ger.

We moesten even zoeken naar een linker en een
rechterhandschoen.
En toen gingen we met de kar op pad. We hadden er
echt zin in.
Als we berg af gingen moesten we de kar remmen.
Toen we aankwamen moesten we eerst de takken bij
elkaar zoeken.
Ger legde ons uit wat we moesten gaan doen.
Eerst moesten we lange takken in de grond stoppen en
daarna takken er door heen vlechten.
Ernesto,lars, naud en ik mochten ook nog een nieuwe
boom planten.

Ger maakte het gat en wij de jongens mochten hem er
in zetten. Dat was leuk en de meisjes zeiden dat het goed ging en die deden
verder niks…………………
Ook een ongeluk zat in een klein…takje. Er kwam een
tak tegen mijn oog. Ger kende gelukkig ook nog EHBO……….(met heel veel
water!)
het deed toen geen pijn meer.
De middag was veel te snel om en de heg niet af.
Jammer hoor.
We gingen ook nog naar mijn vriendjes de geitjes.

In de vakantie mochten we nog een keer extra komen
voor de heg af te maken.
We hebben hard gewerkt en de heg afgemaakt.Het was
wel heeeel warm.
toen we terug waren in de botanische tuin kregen we
natuurlijk diesel mmmmmmm., dat was lekker. Daarna gingen we naar huis en
was ook de extra dag alweer voorbij.
Dit was jammer. Eigenlijk moest je veel vaker naar
de velduulkes kunnen gaan, want dat is leuk en je leert er heel veel van Ger
en Edith.
groetjes van Bart

E
|